Ο οργανισμός μας διαθέτει ένα σύστημα παρακολούθησης και προστασίας που εντοπίζει έναν ιό η βλαβερά βακτήρια και παράγοντας συγκεκριμένες πρωτεΐνες καταστρέφει τους εισβολείς, το ανοσοποιητικό σύστημα, αυτό αναλαμβάνει να μας προστατέψει από κάθε ειδους εισβολή.

   Ως μία εισβολή λοιπόν βλέπει και τα καρκινικά κύτταρα και αναλαμβάνει την καταστροφή τους, μερικές φορές όμως δεν μπορεί να τα αναγνωρίσει με αποτέλεσμα να δημιουργούνται οι καρκινικοί όγκοι.
    Η τροποποίηση της δραστηριότητας του ανοσοποιητικού συστήματος και η πρόκληση αλλαγών στον τρόπο συμπεριφοράς απέναντι σε καρκινικά κύτταρα με στόχο την καταστροφή τους ονομάζετε «ανοσοθεραπεία».
    Σαν θεραπεία μπορεί να εφαρμοστεί μόνη της η και συνδυαστικά με άλλες μεθόδους, με στόχο να αφήσει ανεπιρέαστα τα υγειή κύτταρα και να πλήξει μόνο τα καρκινικά κύτταρα, καταστόντας την σαν θεραπεία λιγότερο τοξική, συγκεκριμένη και εξειδικευμένη.
    Στις ανοσοθεραπευτικές ουσίες που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι :

• οι Ιντερφερόνες που πολεμούν απ' ευθείας τα καρκινικά κύτταρα η διεγείρουν άλλα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος,
• οι Ιντερλευκίνες που διεγείρουν άλλα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που μπορούν να καταστρέψουν καρκινικά κύτταρα,
• οι Αυξητικοί παράγοντες που διευκολύνουν την παραγωγή λευκών αιμοσφαιρίων για να ενισχύσουν την καταπολέμηση των καρκινικών κυττάρων,
• τα Μονοκλωνικά αντισώματα που χρησιμοποιούνται σε συγκεκριμένους τύπους καρκίνου και δρούν πραγματοποιόντας ένωση με τα κύτταρα που αποτελούν τον όγκο για να μεταφέρουν στοχευμένα αντικαρκινικά φάρμακα, ακτινοβολία η για να δράσουν ενάντια στα καρκινικά κύτταρα.